Komórki szczytowe

Wierzchołek apikalnych stref wzrostu w wielokomórkowych plechach, nawet wtedy gdy są one zbudowane z wielu warstw komórek, prawie zawsze zajęty jest przez jedną tylko komórkę szczytową. U niektórych form różni się ona nieznacznie od innych komórek, tak jak u glonu Cladophora glomerata. Natomiast na nitkowatych „długopędach” krzaczasto rozgałęzionej morskiej brunatnicy Cladostephus verticillatus od razu zwracają uwagę wielkie kopułowate komórki szczytowe. Każda taka wydłużająca się komórka szczytowa dzieli się stale poprzecznymi równoległymi ścianami, które odcinają krążkowate komórki w pobliżu jej podstawy. Nowo oddzielone komórki dzielą się następnie prawidłowo ścianami podłużnymi i paprzecznymi na większą ilość początkowo jeszcze embrionalnych komórek, tzw. Read more… »

Wątrobowce

U większości wątrobowców odgałęzienia boczne biorą początek z osi macierzystej — obok zawiązków listków, a u mchów — pod tymi zawiązkami. Te grzbietobrzuszne, bilateralne lub promienisto ulistnione łodyżki są również plechami analogicznymi do pędów roślin wyższych. Mszaki nie mają bowiem jeszcze korzeni, mimo że w przeciwieństwie do większości glonów są z reguły organizmami lądowymi. Przymocowują się do podłoża za pomocą chwytników (ryzoidów). U wątrobowców chwytniki przedstawiają nierozgałęzione jednokomórkowe włoski, odgraniczone u podstawy poprzeczną błoną, natomiast u mchów występują w postaci rozgałęzionych nitek komórkowych. Read more… »

Epikotyl

Odcinek łodygi następujący za hypokotylem i dochodzący do najbliższego liścia nosi nazwę epikotylu ; ta część łodygi rozwija się z wierzchołka wzrostu zarodka. Podobnie jak plechy wielu roślin kormus niemal zawsze zwiększa znacznie swoją powierzchnię przez tworzenie rozgałęzień. U licznych roślin powstają one w ich wczesnych stadiach rozwojowych, mianowicie podczas rozwoju siewek. Oś pędu tworzy pędy boczne (pędy pochodne), korzeń — korzenie boczne (korzenie pochodne). W ten sposób powstaje system pędowy oraz system korzeniowy. Read more… »

Tkanki stałe

Tkanki stałe u większości mszaków są znacznie bardziej zróżnicowane niż u glonów. Związane jest to z życiem lądowym mszaków i z odmiennymi warunkami życiowymi, niż je mają glony żyjące w wodzie. Pokolenie paproci żyje najczęściej samodzielnie jako zielony, płaski, sercowaty twór przymocowany do podłoża jednokomórkowymi chytnikami. Osiąga ono najwyżej kilka centymetrów długości i jest niekiedy podobne do małej plechy wątrobowca. Ciało rośliny osiowej. Read more… »